Afgelopen dinsdag zat ik RTL Summernight te kijken, Nadine Visser en Anouk Vetter vertelden hier over hun geweldige prestaties tijdens het WK Atletiek in Londen.

Aan het einde van het interview werd er door Nadine Visser en Anouk Vetter ingezoomd op de zenuwen die ze voor wedstrijden hebben. Ondanks dat een meerkamp niet goed gaat, kun je altijd nog lopen voor een plekje hoger of een persoonlijk record. Dus er is volgens Nadine Viser altijd druk die je jezelf oplegt. Daarnaast had Anouk Vetter moeite met eten door de zenuwen. Door hier met elkaar over te praten kwamen ze erachter dat ze allebei zenuwen hebben. “Het is fijn om te horen dat de zenuwen die ik nu voel, dat anderen die ook hebben. Dat is toch wel een beetje een geruststelling.”

Ik denk dat Anouk Vetter hier iets belangrijks aankaart. De vraag is of het erg is om zenuwachtig te zijn? We hebben als mens vaak geleerd dat zenuwachtig zijn heel erg is en dat we daardoor minder goed gaan presteren. Bij het niet goed starten in een wedstrijd of bij het maken van verkeerde keuzes wordt vaak gezegd dat dit door de zenuwen kwam. Vandaar dat we er dan voor kiezen hier iets aan te doen. Zo kunnen we bijvoorbeeld ontspanningsoefeningen gaan doen of praten we positief tegen onszelf met de hoop dat we onszelf beter gaan voelen. Het kan zijn dat deze methoden je op een bepaald moment even helpen, maar je ziet heel vaak dat dit op de lange termijn niet zo is. Ik hoor vaak van sporters dat het gevoel vaak weer terugkomt en dat dit nog veel frustrerender is. De zenuwen nemen dan alleen maar toe.

De kern van het verhaal is dat het zenuwachtig zijn niet de boosdoener is van het maken van fouten. Wanneer wordt zenuwachtig zijn pas echt vervelend? Wanneer we van onszelf niet zenuwachtig mogen zijn! Hierdoor blijven we er mee bezig en blijven we er mee in gevecht. We doen er immers alles aan om ervan af te komen. Dit is dan ook meteen de grootste afleider tijdens de wedstrijd. We maken dus fouten, omdat we met ons aandacht op dat moment bezig zijn met het gevecht in ons hoofd. Terwijl we eigenlijk onze aandacht op onze taak willen richten.

Er zijn denk ik weinig of wellicht zelfs geen topsporters zijn die geen zenuwen voelen voor een (belangrijke) wedstrijd, zoals bijvoorbeeld een finale. Kijk naar het Nederlands damesvoetbalelftal dat goud heeft behaald op het EK. Denk je dat deze vrouwen met precies de juiste spanning aan de wedstrijd begonnen? Natuurlijk waren zij ook zenuwachtig.

Echter, terwijl je er net als Anouk Vetter beseft dat anderen eigenlijk ook zenuwachtig zijn, dan is het wellicht zelfs heel normaal. Het is namelijk ook best wel spannend zo’n 800 meter.

Presteren is spannend!
Share This